Gurpilaren zulatua izatekotan, adi Damazanen

Kilometro asko dira bizikletan, eta halako batean, gerta daiteke gurpilaren zulatua izatea. Zulatua Damazan bastidaren inguruan gertatzekotan, adi ibili, arren. Nahi nuen Garona aldera hurbildu, ibilbidearen barianteetako batetik, eta amore eman behar izan dut. Ozta heldu naiz Damazanera, atzeko gurpilak airea galtzen zuela, eta kilometro bakoitzean airez berriz betez.

Aterpetxera heldu naizenea, baserritar jende honek ordu betez eduki nau esperoan, ordua baino lehen heldu naizelako, haien ustetan. Euripean konpondu behar izan dut zulatua eta gizonak errezepzioa ireki duenean, eskuak garbitzeko agindua eman dit, lehenik eta behin, non eta kale-putan duten ur hotzeko tutumalgu batez. Irribarrez hartu dut ofentsa, eta isilean entzun behar izan ditut espainiarrei buruzko burla ustez inozenteak.

Beste txirrindulari frantses batzuk daude hemen, eta haiei erakutsi dizkiete lehenik logelak. Esperoan eduki naute, hoztuta, eta ondoren, berogailurik gabeko gela bat eman didate. Beharrik etxea epela den, eta gutxika, pasa zait frantziar baserritar arrazistei buruz sortu zaizkidan aurreiritziak.