Inoren kaskezurrean sartuko den ideiarik bitxiena duzu uraren bidea. Kontinente batek banatzen dituen bi itsaso txalupan nabigatu ditzakezula, eta nolabait, bi itsaso horietako urak elkartu egiten direla. Uraren joanetorriarekin batera, bidea inguratzen duten platanoek ere bide osoa egingo dute zurekin, kilometroz kilometro.
Bidaiaren estatistika batek egiaztatu egiten du frantziar gizonek txakurra paseatzen dutela egun euritsuetan, zigarroa erre bitartean. Hobe esanda, euripean ateratzen dira zigarroa erretzera, eta bide batez txakurra
libre uzten dute haien inguruan bueltaka. Gazteak korrika
egitera ateratzen dira kanalaren bazterrera. Adinekoak ibilian ere
pasiatzen dira, binaka eta berriketan. Kanala hor baduzu, etxe ondon,
baliatzen duzu, bistan denez.
Zigarroa erretzen arrapatu dudan gizonetako batekin berriketa egiteko
parada izan dut. Esan dit arduratuta dagoela, kanalaren bazterretan luiziak
izaten direlako, eta ez ote den kanala bera lehertuko, halako batean. Seinalatu dit bazterra, eta arrazoi eman diot. Ez du itxura onik. Naturak normaltasun osoz lehertu dezake XIX
mendeko ingeniaritza obra faraoniko bat. Pertsonaren eraikitzeak ez dira betiko. Noizbait eroriko dira euskal Y-aren zubiak. Zakurrari deitu eta alde egin du gizonak.
No hay comentarios:
Publicar un comentario